ปัตตานีที่รัก

                เคยไปปัตตานี 2-3 ครั้งเเล้ว เเต่ครั้งนี้เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำที่สุดเลยนะ จะบอกให้  ไปกับเพื่อนๆ เเละพี่ๆ ที่ร่วมงานที่สะเดา "ขรรค์ชัย"  เราไปเที่ยวกันเเบบอยากไปไหนก็ไป เเต่มันก็อันตรายเหมือนกันนะสำหรับการไปเยือนปัตตานีครั้งนี้  ก็เจ้าระเบิด เล่นระเบิดตามไล่หลังเรามาทุกที่ที่เราไป ไม่ว่าจะเป็นตลาดรูสะมีเเล ตลาดโต้รุ่ง หรือเเม้กระทั่งหอนาฬิกา ที่เรากะอาหมัดเดินไปกินข้าวตอนเช้าตรงนี้เเละที่พวกเราเริ่มต้นเดินทาง                               

 วันเเรกมีเรา อาหมัด พี่หนิง พี่เเอน อะตอม พี่ซอล เเละเควิน เพื่อนจากสก๊อตเเลนด์ นั่งเรือของชาวบ้านซึ่งเป็นเพื่อนพี่ซอล ไปยังเเหลมตาชี ไปลำบากมาก ..เนื่องจากว่า คลื่นสูงมาก จนพวกเรา เปียกกันทั้งตัว โดยเฉพาะอหมัด 

เราเอาชีวิตไปทำอะไรกันที่เเหลมตาชี ตอนไปพี่ซอลบอกว่าจะพาไปดูเเหลมของปัตตานี  พี่เขาบอกว่ามันสวยดีนะ.. เราก็เลยไป เเต่พอไปถึงมีอะไรให้เราทำสนุกๆ กว่านั้น นั่นก็คือ การยิงปืน  หนักมาก  เราจำไม่ได้ว่ามันเป็นปืนอะไร   เเค่ยิงปืนเฉยๆ หมายถึงการยิงเป้าเเม่น เป้านิ่งกระป๋องน้ำอัดลมเฉยๆ  เราไม่ได้ยิงกับเขาหรอก เเค่ได้จับปืนก็เป็นบุญมากเเล้ว  ปืนหนักมากๆ  

    

   จากนั้นเราก็เดินชมเเหลมตาชีกันอยู่พักใหญ่ๆ มันก็สนุกไปอีกเเบบ ที่นี่เงียบดีเนาะ สามารถเดินทางได้สองทางคือ รถเเละเรือ  ทางรถเราไปสอบถามข้อมูลมา มันห่างจากฝั่งเกือบ 30 กิโลเมตรได้  ถ้ามาทางเรือก็จะย่นระยะทางลงมาก เเต่นั้นสิ  อ้นตรายหน่อยถ้าคลื่นลมเเรง..เเต่เราก็ผ่านมาได้ เนาะเป็นประสบการณ์ที่หลาดเสียวได้อีก 

พี่ซอล กับพี่เเอน เจ้าถิ่นที่เป็นไกด์นำทางเรามาที่นี่  ทั้งสองท่านน่ารักมาก เราชอบมาก ไปเที่ยวด้วย อยู่ด้วยเเล้วมีความสุขทุกครา ทริปนี้มีอะไรมากมายที่อยากเล่าสู่กันฟัง เอาไว้เล่า
ต่ออีกเนาะ   

หลังจากที่ผ่านกิจกรรมอะไรต่อมิอะไรหลายๆอย่าง  เช้าวันถัดมา เจ้าถิ่นพาเราไปกินข้าวนี้..อร่อยมาก  จำชื่อไม่ได้เเล้วว่าอะไร 
เเต่ไม่เคยกินมาก่อน  ถ้ามีโอกาสจะกลับไปกินอีกครั้งนะ  มีอีกหลายอย่าง โดยเฉพาะโรตีมีหลายเเบบให้เลือก เเต่เราถูกใจอันนี้มากกว่า เลยส่งภาพมาให้ดูกัน

วันนี้ขอปิดท้ายด้วยภาพสวยๆ  ดุๆ กับเจ้าปืนสีเงินกระบอกนี้.. 

ครั้งหนึ่งเกิดมาได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำ เราว่าชีวิตนี้เราได้กำไรเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่างเเล้วนะ

เเล้ววันนี้คุณได้ทำอะไรที่คุณไม่เคยทำ หรือเเปลกใหม่สำหรับชีวิตคุณหรือยัง   ??  

เสาร์ที่ไม่ได้หยุด กับอาจาย์เเม่

                   เสาร์ที่ผ่านมา (2 กุมภา 56) ไม่รู้คนอื่นๆทำอะไรกันบ้างนะ  ส่วนเราหรอ ได้รับคำสั่ง เอหรือว่าคำเชิญพิเศษดีนะให้มาช่วยงานในชุมนุมลายสือสาย&เพ้นท์ติ้ง  ที่โรงเรียนขรรค์ชัย
วันปกติอยู่โรงเรียนเราก็สอนลายสือสายเเละเพ้นท์ติ้งทุกวันอังคารคาบตอนบ่ายๆ ช่วยให้นักเรียน ม.1 2 3 คัดลายมือสวย  ฮ่าๆ ประมาณว่าเด็กสมัครใจมา เเล้วก็บังคับให้คัดลายมือตามเราประมาณนั้นเลย เด็กๆ หลายคนขยันคัดลายมือมาก เเละพัฒนาลายมือตัวเองเป็นอย่างดี   โดยเฉพาะเด็กๆตัวเล็กๆ ม. 1 น่ารักมาก  ขยันมาขอการบ้านอยู่เป็นประจำจากเราเนื่องจากอาจารย์เเม่ของนักเรียนไปราชการ หรือติดธุระ  จนบางครั้ง เด็กๆ  ม.2 ที่ไม่ได้เรียนชุมนุมนี้กับเรา เห็นเรานั่งให้การบ้านเด็กอยู่ ถามว่า "ครูน้ำ ครูสอนภาษาไทยด้วยหรอ" ฮ่าๆๆ 

ขำตัวเองดีเหมือนกัน
       เรื่องที่เขียนให้เด็กๆ ไปคัดลายมือนะหรือ เรื่องตามใจฉันค่ะ เราชอบกลอนอันไหนก็เลือกให้นักรเรียนเขียนได้ หรือไม่ก็เลือกที่จะเเต่งเอง เเละเด็กก็ชอบที่จะอ่านกลอนที่เราเเต่งมากกว่า เนื่องจากจะมีชื่อเขาไปอยู่ในกลอนเเปดนั้นๆ ด้วย เช่น

    " หนึ่งทับสี่เด็กคนนี้ชื่อเบนซ์     มีลักษณะเด่นคือคนขยัน  

        จะมาหาครูทุกๆ วันจันทร์      ขอการบ้านนั้นสม่ำเสมอ "

เขียนเรื่อยไป บางครั้งคิดอะไรไม่ออก  เขียนว่าคิดไม่ออก  เด็กๆ ก็จะกลับมามว่าเอ๊ะกลอนนี้มันมาได้อย่างไร   ก็เตรียมคำตอบไว้ให้เขาเเละกัน..มีคำถามหลายรูปเเบบมาก  อ้อ เเล้วทุกๆภาคเรียนนักเรียนจะ ต้องฝึกเขียน คัดลายมืออย่างน้อย 15 ครั้ง  คนไหนขยันก็ไม่ต้องติด ร   พายไป ส่วนคนไหนไม่ยอมมาขอการบ้านที่ครูน้ำหรืออาจารย์เเม่เลย ก็ต้องพายไปกับ ร เรือ...เง้อ

     อืม ดูเพ้นท์ติ้งกันบ้างดีกว่า   ในคาบเรียนปกติ นักเรียนชุมนุมทุกคนจะฝึกทำกรวยจากพลาสติก เพื่อนำมาใช้ใส่สีในการเพ้นท์ภาพ  นักเรียนจะได้ฝึกเพ้นท์ภาพดอกไม้ต่างๆ บนกระดาษไขด้วยยาสีฟันผสมสีในคาบเรียน เนื่องจากว่าใช้เวลาไม่มาก เเละยาสีฟันหาได้ง่าย   เเต่เมื่อนักเรียนได้เพ้นท์กับสีอะคริลิคจริงๆ  เวลาเพียง 50 นาทีในคาบไม่พอหรอกค่ะ เราต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงติดต่อกัน  
อาจารย์เเม่มักจะนัดเวลาเสาร์อาทิตย์  วันใดวันหนึ่งให้นักเรียนในชุมนุมได้พบปะกัน  เลือกลายเพ้นท์ภาพด้วยสีอะคริลิกด้วยกัน   เเล้วช่วงพักเที่ยงก็มานั่งกินข้าวกัน  นักเรียนเอากับข้าวมาจากบ้าน กินกันหลายคนสนุกดีเนาะ  เราหรอ ก็เพื้นไปด้วย เรียนไปด้วยพร้อมๆ กัน ถ้านักเรียนถามก็ต้องตอบ  เเละในขณะเดียวกัน อาจาย์เเม่ก็สอนเราด้วย   เพ้นท์ภาพไปเรือยๆ จนเวลาใกล้สามโมง นักเรียนจะเริ่มทยอยส่งงาน อาจาย์เเม่จะคอยเเก้ไข เพิ่มเติมงานภาพเพ้นท์ให้นักเรียน ถ้าคนไหนสวย เเล้วก็จะผ่าน ให้ไปใส่กรอบเก็บไว้เป็นผลงานของตัวเองได้   

ขั้นตอนการเพ้นท์
  1.การเพ้นท์เริ่มตั้งเเต่การพับกรวย  ถ้ากรวยไม่ดี ปากกรวยใหญ่ เส้นที่ได้ก็ไม่สวย สีก็ไม่สวย  
  2.การผสมสี  ก็ไม่เหมือนกับการผสมสีอื่นๆ ไม่จำเป็นต้องให้เข้ากันเป็นเนื้อเดียว เพราะจะสีเเปลกๆดี
  3. การตัดปลายปลากกรวย ส่วนใหญ๋เเล้วเด็กๆ ไม่ได้ทำเองหรอกค่ะขั้นตอนนี้ เนื่องจากว่า ถ้าตัดเสียไปเเล้วต้องเปลี่ยนกรวยใหม่ ก็เปลืองสีอีกค่ะ
 4.  การเพ้นท์ก็เพ้นท์ตามเส้นลาย เเต่ไม่จำเป็นต้องเพ้นท์ตามทุกลาย ใช้จินตนาการของตนเองได้ค่ะ
 5. มือเราต้องสะอาดอยู่เสมอ ใช้ทิชชู่เช็ดปากรวยอยู่เสมอๆ  นะ..
 6.  ขั้นตอนสุดท้ายคือเอาความตั้งใจใส่ลงไปในผลงาน เท่านี้ก็จะได้ผลงานเเล้วค่ะ

                       

การทำงานเพ้นท์อาจารย์เเม่บอกว่าต้องใช้เวลานาน บวกความตั้งใจถึงจะได้งานที่ดีนะ

        

     เสาร์ที่เเล้วเราได้มาชิ้นนึง  สวยดีเนาะ เเอบชมในฝึมือตัวเองอยู่ได้ ..  เห็นเเล้วยังชอบเลย  กะว่าจะเก็บไปให้เเม่ เพราะมันเป็นผลงานชิ้นเเรก  สำหรับใครที่สนใจ ชุมนุมนี้ยินดีสอนให้ค่ะ  เพียงเเต่ท่านมีความใส่ใจ สนใจ เเละพร้อมที่จะพัฒนาตอนเองเท่านั้นค่ะ......   

              อ้อลืมบอกไป อาจาย์เเม่ที่นักเรียนทั้งโรงเรียนขรรค์ชัย เรียกติดปากนั้น คืออาจารย์กฤษณา จันทะนะ เป็นทั้งครูสอนการงานอาชีพฯ  สอนเพ้นท์ภาพ จัดดอกไม้ได้สวยมาก  เเละเป็นผู้กำกับ นศท. เเห่งขรรค์ชัยด้วยค่ะ..เก่งจริงๆ ส่วนครูในโรงเรียนส่วนใหญ่เรียน ป้าอ้น  ค่ะ